19 lipca 2011

Biskup Małysiak przypominał o cnocie polityki

W sobotę, 16 lipca, zmarł w Krakowie biskup Albin Małysiak CM, od roku 1993
biskup senior archidiecezji krakowskiej, od blisko czterech lat najstarszy z żyjących polskich hierarchów.

Urodzony 12 czerwca 1917 na ziemi żywieckiej, w rodzinie kupca, długoletniego działacza PSL Piast, w roku 1936 wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy (Congregatio Missionis – CM). Święcenia kapłańskie, z rąk biskupa Stanisława Rosponda, przyjął 1 maja 1941 roku.

Był o trzy lata starszy od Karola kardynała Wojtyły, który jako metropolita krakowski udzielił mu sakry biskupiej 5 kwietnia 1970. W latach 60. pomysłowy duszpasterz akademicki, proboszcz parafii NMP z Lourdes, zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie domów studenckich Politechniki Krakowskiej, przy ulicy Bydgoskiej.

W maju 2008 jako pierwszy biskup w Polsce (od czasów posoborowej reformy liturgicznej) odprawił mszę pontyfikalną w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, czyli tzw. mszę trydencką. Podczas niemieckiej okupacji, wspólnie z siostrą szarytką Bronisławą Wilemską, uratował życie pięciu osobom narodowości żydowskiej, za co Instytut Yad Vashem przyznał obojgu tytuły „Sprawiedliwych wśród Narodów Świata” (1993).

Otrzymał Komandorię Orderu Odrodzenia Polski (2007), następnie Krzyż Wielki OOP (2010). Honorowy obywatel miasta Krakowa.

Z kardynałem Wojtyłą, który konsekrował go na biskupa, współpracował i przyjaźnił się przez wiele lat. Po śmierci Jana Pawła II poddał myśl, aby pamięć papieża uczcić w Krakowie wzniesieniem piątego kopca.

Podczas mszy, odprawionej w maju 2010 w katedrze wawelskiej z okazji czterdziestej rocznicy swojej sakry biskupiej, namawiał do kultywowania zapomnianej przez polskich katolików cnoty polityki, która zdefiniowana jako troska o dobro wspólne jest nie tylko prawem, ale i obowiązkiem każdego wyznawcy Chrystusa.

http://www.youtube.com/watch?v=Lc57koA46e8

http://www.youtube.com/watch?v=a0-qBj95vzA

Matki Boskiej Zielnej
Roku Pańskiego 1990

Rano. Pogodny
wąwóz Loretańskiej.
Dzikie wino. Wierny Krzyż.
Rozłożysty Kościół Ojców
Kapucynów w stylu
toskańskim.

Dalej Plantami.
Przez stylowy Ogród
Wawel na Wzgórze Wawel.
Tam w chłodzie katedry
biskup Albin Małysiak
już głosi homilię.
Mówi o słusznych sprawach
prosto sprawiedliwie:
Sen Panny Marii. Z Ciałem
Wniebowzięcie. Bitwy
Warszawskiej cud. Wypracowany.
Jawnie zrodzony z myśli
czynów modłów. Dziś szczęk
oręża na szkolnym podwórku
skąd niby-inteligent
chce wyprzeć religię
aby nie musiał sam
się jej wypierać.

Znów motyw włoski:
po słowach oklaski.

Później –
kwiaty na Grób Marszałka
w Krypcie Srebrnych Dzwonów.
Wreszcie w dół runął pochód
z Wawelskich uniesień
pamięcią krwi serdecznej
krzywdą gorzkich lat
– łzy lśnią w słońcu
na skroniach błyszczą
krople potu – przez Trakt
Królewski za Barbakan
aż po Grób NN.




(1990,1992)

Pieśni między mężczyzną,
Baran i Suszczyński, Kraków 1994