| publikacje prasowe |
| publicystyka |
| wywiady |
| portrety |
| kultura |
| varia |
| utwory literackie |
| poezja |
| formy dramatyczne |
| utwory dla dzieci |
| galeria fotograficzna |
| góry |
| koty |
| ogrody |
| pejzaże |
| podróże |
o autorze
Krzysztof Masłoń, długoletni dziennikarz i publicysta Rzeczpospolitej, krytyk literacki
Krzysztof Masłoń, długoletni dziennikarz i publicysta Rzeczpospolitej, Tygodnika Do Rzeczy, krytyk literacki, juror nagród literackich: Angelus (2006– 2016) oraz m.st. WarszawyPolityka i poezja
Dwóch autorów szukałem zawsze, biorąc do ręki „Tygodnik Solidarność”: Waldemara Żyszkiewicza i Grzegorza Eberhardta. Dzisiaj tego drugiego nie ma między nami, a Żyszkiewicz jego pamięci dedykował tom swoich tekstów publicystycznych, w przeważającej większości mających swój pierwodruk w „Tysolu” właśnie, gdzie pracował w latach 1997–2012. Krótki bilans Polski tranzytowej zawiera ponad 130 artykułów, najstarsze z 1999 roku, najnowszy – nawiasem mówiąc z „Do Rzeczy” – z roku 2016. Żyszkiewicz pisze o katastrofie smoleńskiej i o Wałęsie, o Janie Pawle II i Solidarności, o skutkach braku lustracji i o zbrodniarzach chowanych w alejach zasłużonych, o zbrodni wołyńskiej i o bezczelnym okradaniu Polski przez złodziei mieniących się politykami. Ta publicystyka wali między oczy, autor mówi wyraźnie: „Dość! Żadnej taryfy ulgowej!”. (...) Publicysta Waldemar Żyszkiewicz jest również, a może przede wszystkim – poetą. Na szczęście, nie samą polityką żyjemy i on, i my wszyscy, co z kolei uświadamia tomik Taki lajf. Tejk 7.0. Tomik bardzo dobry, osadzony w biografii poety, w którym odbijają się i Lwów, który opuścili jego rodzice w 1944 roku, i Rzeszów, gdzie przyszedł na świat, i Kraków, gdzie mieszkał przez 30 lat, i oczywiście Warszawa. A jeszcze Poznań, bo tam osiedlili się jego dziadkowie. Bardzo to osobisty zbiór poetycki, ale i ważny dla każdego z nas, gdyż relacjonuje to, co się działo w czasie nam danym – tej wspólnocie, jaką tworzymy tu, na tej ziemi. (...) Krótki bilans Polski tranzytowej prof. Andrzej Zybertowicz tak spuentował: „Nieszczęśliwy to, czy szczęśliwy kraj, w którym o politykę troszczyć się muszą poeci? Czy lepiej odczuwam wiersze Waldemara Żyszkiewicza, czytając jego publicystykę, czy też łatwiej mi uchwycić oddech jego refleksji ‘prozą’, pamiętając jego tomiki poetyckie?... [fragmenty omówienia tomu publicystyki i zbioru wierszy w Tygodniku „Do Rzeczy” nr 9/211, z 27 lutego–5 marca 2017] |
||